The article analyses the developments in Slovenian theatre between 1968 and 1985. It follows the careers of Dušan Jovanović, playwright and director, and Lado Kralj, director and professor of comparative literature, as members of the generation that entered the public sphere around 1968 and went on to radically change the Slovenian theatre of the 1970s and 1980s. The analysis shows that the main goals of the student movement—freedom of speech and of artistic expression as well as social change—were also at the heart of the artistic revolution that started in 1969 before it was developed by experimental theatre groups (Glej and Pekarna) and finally adopted by theatre institutions (the Mladinsko Theatre and the Slovenian National Theatre Drama Ljubljana). U radu se bavim istorijom slovenačkog pozorišta od 1968. do 1985. godine skicirajući razvojne puteve Dušana Jovanovića, pisca i režisera, i Lada Kralja, režisera i profesora istorije književnosti i pozorišnih studija. Obojica su predstavnici generacije koja stupa na scenu 1968. i unosi radikalnu promenu u slovenačko pozorište sedamdesetih i osamdesetih godina 20. veka. Kroz analizu će se pokazati da su osnovni ciljevi studentskih demonstracija – sloboda govora i umetničkog izraza, kao i društvene promene – i ciljevi umetničke revolucije koja je počela s Pupilijom 1969. godine i razvila se u eksperimentalni teatar (Glej i Pekarna), kako bi osamdesetih godina ušla u nacionalne institucije (Mladinsko pozorište i Slovenačko nacionalno pozorište Drama Ljubljana).
