The article inspects the political character of the 1968 events in Yugoslavia against the background of culturalised interpretations of this watershed year in post-foundational theory and aesthetics. The article presupposes that to interpret the global 1968 in terms of an emergence of the political as an aesthetic, cultural subversion of outdated politics would result in a myopic conclusion that 1968 did not happen at all in Yugoslavia. Why is this so? In order to pursue this rather banal but pertinent question, the opposition between politics and the political will be extended along the lines of the dialectics of evolution and revolution. It is precisely the continuity of politics that can help us explain why the Yugoslav 1968 did not usher in formations that in the West were subsequently theorised as pertaining to the notion of the political. U radu se kontrastira politički smisao događaja iz 1968. godine u Jugoslaviji s etabliranim kulturološkim tumačenjima kakva možemo naći u postfundacionalističkoj teoriji i estetici. Osnovna pretpostavka teksta je da bi nas interpretacija 1968. kao globalnog fenomena, u smislu nastupanja političkog kao estetske i kulturne subverzije prevaziđenih politika, dovela do kratkovidnog zaključka da u Jugoslaviji 1968. uopšte nije ni bilo. Zašto je to tako? U svrhu pronalaženja odgovora na ovo jednostavno, ali relevantno pitanje, predlažem prošireno razmatranje dihotomije politika/političko na tragu dijalektike evolucije i revolucije. Upravo činjenica kontinuiteta politike u posleratnoj Jugoslaviji može da posluži kao polazište za odgovor na pitanje zašto 1968. u Jugoslaviji nije dovela do kulturnih i političkih rešenja koja su se na Zapadu, u retrospektivi, teorijski etablirala kao političko.
